Monday, May 20, 2019

Σεπτεμβρης

Προσπαθω ματαια να αναπαραστησω εκεινη τη στιγμη.
Σταματαω καθε φορα στο ιδιο σημειο.
Τα ματια σου διττα, δε μπορω να πω αν ειναι αθωα ή προστυχα.
Σου ζηταω αυτο που θελεις.
Σκαλιζω καθε πορο απ' το μικρο κορμι σου.
Απορροφω καθε εκκριση τους: φερομονες στον ιδρωτα.
Σε ρωταω κατι βρωμικο.
Αν λερωσες το σεντονι με τους χυμους σου
ή
αν θα σε πειραζε να σκισω το μικροσκοπικο σου εσωρουχο.
Μεχρι εκει.

Saturday, March 30, 2019

Ralu

Αυτη ατημελητη, μποεμ, ειτε επιτηδευμενα κουλτουριαρικο στυλ, ειτε καταλοιπο της καταγωγης της απο χωρα του πρωην ανατολικου μπλοκ. Την τελευταια φορα που βρεθηκαν, εφυγε απο το δειπνο μολις τον ειδε, χωρις να αποχαιρετησει κανεναν.

Αυτος περιποιημενος, με παλιομοδιτικο, συντηρητικο στυλ, φοβισμενο ντυσιμο. Αυτη τη φορα δε θα αισθανοταν τα ποδια του μολυβι οταν θα την εβλεπε να γυρνα την πλατη της και να απομακρυνεται. Θα ετρεχε πισω της, θα της αρπαζε το χερι και θα της ελεγε "ελα μαζι μου".

Οδηγουσε αργα σε αδειους δρομους με ψηλα κτηρια, αδεια γραφεια.
- Θελεις να παρουμε αλκοολ και να πιουμε μεχρι να μεθυσουμε;
- Δε θα το εκανα αυτο μαζι σου; Γιατι θελεις να μεθυσεις;
- Θυμαμαι οτι ετσι μπορουσα καποτε να δημιουργω, να νιωθω.
- Ισως να μην το χρειαζεσαι αλλο. Δοκιμασε με.

You are a traitor, and for a green island,
have betrayed, yes, betrayed your native
land,
abandoned all our songs and sacred
icons,
and the pine tree over a quiet lake.
— Green Island

Thursday, February 28, 2019

Εικοσι

Την μυρισα ξανα.
Στα κρυφα.
Μετα απο δεκα χρονια.
Δε με καταλαβε.
Ή προσποιηθηκε πως δε με καταλαβε.

Πώς μου ειχε διαφυγει;
Πώς εγινε να μην το προσεξες;
Πώς σου διεφυγε ο ερωτας;
Πώς εχασες το δρομο;

Ιχνη σου κολλησαν στα ρουχα μου.
Καθε ανασα που παιρνω και σε μυριζω
σαν καυσιμο για την επομενη μερα.

Saturday, January 27, 2018

Friday, December 29, 2017

Παράδεισος

Ας ήμουν κύμα σε ακτή να πάρω
αυτό που μου αναλογεί
Ας ήμουν ήλιος σε βροχή κι ας γεννιόμουν
σε λάθος εποχή
Ας ήμουν πλάσμα από πηλό για
να λιώσω και να ξαναπλαστώ
Ας ήμουν ποίημα και ωδή
ένας στίχο γεμάτος με οργή

Tuesday, November 21, 2017

Θα μου ζητούσε να σταματήσω το αυτοκίνητο στην άκρη, θα έβγαζε τη μηχανή και θα τραβούσε δύο φωτογραφίες. 

Sunday, November 12, 2017

Δουλεύω δίπλα στις ομπρέλες και σε βλέπω ακόμη να αγκομαχας με το ποδήλατο στην ανηφόρα και να παραπονιέσαι, 
σχήμα: ζουμερό 
χρώμα: ζωντανό
ανάμνηση: σχεδόν νεκρή