Frozen

Taken reprise by Skylinkd

Ο ηθοποιος.

Εχει απορροφηθει μεσα στο ρολο που υποδυεται.

Δυσκολευεται να αναγνωρισει πλεον τον εαυτο του.

Μετα απο τοσους μηνες προσπαθειας

ειναι πλεον "αυτος".

Η μεταμορφωση εχει σχεδον ολοκληρωθει.

Ο παλιος του εαυτος εμφανιζεται ολο και πιο σπανια.

Ο ανθρωπος.

Καποιες φορες συμβαινει και το αντιθετο.

Μεσα μου μπαινει ενας χαρακτηρας ξενος,

φανταστικος, μιας καποιας ιστοριας αγνωστης

και περιμενει ενα σινιαλο, την καταλληλη στιγμη,

για να ξεκινησει.

Κι αν δεν το βρει

μενει εκει, περιμενοντας,

ανημπορος να αντιδρασει.

Rephrasing

This House by allergic2thoughts

Αυτο που μου λειπει ειναι

μια ατσαλινη καρδια

το οξυγονο απ’ τα πνευμονια

η υγρασια απο τη σαρκα

για να σε ποτιζω.

Η αγκαλια μου ειναι συνηθως κλειστη

και η ζηλια μου γεματη φθονο.

Επιστρεφω παντα στη δικη μου ερημια

κλειστη, χωρις ηχους και φωνες.

Δεν εχω τη δυναμη να πω

αληθινες κουβεντες

Μονο μεσα απο το κρασι αναδυονται

στιχοι ασσυμετροι, αταιριαστοι,

χωρις νοημα και αιμα.

Γι' αυτο μενω εδω γυμνος

μεσα στην λασπη, το σκοταδι

και δεν αρχιζω απ' την αρχη

την μπερδεμενη μου ιστορια.

Αγνός

Αν είχα μια ατσαλένια καρδιά
ένα στήθος γεμάτο με οξυγόνο
αν είχα μια παιδική ανεμελιά
στη ζωή μου ούτε έναν πόνο.

Αν είχα μια ανοιχτή αγκαλιά
μια ζήλια δίχως φθόνο
αν είχα μια δικιά μου ερημιά
να μην ακούει σε νόμο.

Αν είχα δύναμη να πω
αληθινά τραγούδια
αν είχα στίχους να τους πιω
και λέξεις σαν των παιδιών τα χνούδια.

Τότε θα 'ρχόμουνα γυμνός
αγνός, καθάριος, φως μου
και θα ξανάρχιζα απ' αρχής
τον τόσο λάθος βίο μου
τότε σαν σπόρος μες στη γη
θα φύτρωνα στο χιόνι
το αγκάθι ανθός θα γίνονταν
για να μη σε πληγώνει.

* του Θανου Ανεστοπουλου

Brainless

Ενα εστιατοριο με τιτλο το ονομα σου

σε μια παγωμενη πολη της Αλασκας.

Μ’ ενα μονο τραπεζι

κι εναν κανονα.

Οι πελατες μπορουν μονο να γευτουν το φαγητο τους.

Αφου το μασησουν, το φτυνουν

μεσα στο κομμενο κεφαλι σου

πανω στο τραπεζι.

Αυτο σε συνδεει με τη ζωη σου.

Ο εγκεφαλος σου ειναι η μασημενη τροφη

που φτυνουν οι περαστικοι ναυτικοι και κυνηγοι.

God Helmet by Armoire Grimoire

The Man Without a Head

Του επαιρνε πολυ χρονο να καταλαβει ακομη και τις απλες κινησεις της.

“Dancing is a waste of time”.

Ξυπνησε μεσα σε κουρελια, πανω σε ενα παλιο στρωμα, στο πεζοδρομιο.

Feast the uniqueness of the moment.

A man and a woman are going to be tied soon.

Are you coming with us?

We are sailing to nowhere

At 0:50 by laflaneuse

V. Mayakovsky

- Τα ποτηρια ειναι καμωμενα για να σπαζουν.

Το ιδιο και οι ανθρωποι.

Mayakovsky by Antonina

Three times

Born premature
Showed up too early...

High price to pay

Fractured bones, a hole in the heart

Epilepsy,
almost blind in my right eye

Name your price!
I want to sell my soul...

No past, no future,
just a hungry present.

1966

1911

2005

La Jetée

This is the story of a man marked by an image from his childhood.

Nothing distinguishes memories from ordinary moments.
Only later do they become memorable
by the scars they leave.

He often wondered
if he'd really seen the image
or just invented that tender moment
to counter the moments of maddness
to follow.

Now he only waited to be executed,
with a memory of a twice-lived moment in time
somewhere inside him.

He ran toward her.
And when he recognized the man who'd trailed him from the camp,
he realized there was no escape out of time,
and that that moment he'd been granted to see as a child,
and that had obsessed him forever after...
was the moment of his own death.

Robotique by laflaneuse

Tale 52

The story I'm going to tell, is not my story.
It's a story whose end, leads to its middle
or in some point of its beginning.

Penelope, sometimes I'm not me.
I mean I'm not the one
I would like me to be.
It's like sometimes
things make you...
things lead you to be something...
while you wish
you were something else.
Yourself.
I want to stop that eventually.
I want to be me.
Even for a little moment.

Pour les jours sombres by Laflaneuse

Dialogue

Ειναι ενα καινουριο τετραδιο.
Θελω να γαμιομαστε σαν ζωα για τον υπολοιπο χρονο.
Μα αυτο καναμε και πριν
απλως δεν το ειχαμε ορισει.
Η απουσια του, αυτο δεν ειναι ορισμος;
Μην ξεχνας, ειμαι μεσα σε ονειρο
οταν σε πληγωνω.
Ακομη κι αν δεν εισαι εκει,
παλι το νιωθεις, ετσι δεν ειναι;
Ισορροπια πανω σε αορατη κλωστη.
Αμφιβαλλω, σε χανω...
Ποια ειναι η αλλη επιλογη;

Nude by skeros

Carmen

She lied, sir. She has always lied.

I don't think she ever spoke a word of truth.
But when she spoke, I believed her.
I couldn't help it.

At rehearsal

Thirst

Νιωθει και παλι σαν παιδι, θελει να ανακαλυψει τον κοσμο.

Καποιες φορες ζηταει απο οποιονδηποτε να παιξει το ρολο του γονιου.

Να του μαθει πως ειναι ο κοσμος, να απαντησει σε ολες τις ερωτησεις του

περιμενει τις απαντησεις χωρις ανασα.

Σαν ενα μικρο παιδι, που πιστευει οτι κι αν του πεις.

Αναπνεω

Ειναι εκεινη η απιστευτη στιγμη που στεκεσαι εκει κι απο πανω σου μικρα αγγελακια χορευουν και πλεκουν το πεπλο τους μονο για σενα... λες και υπαρχεις μονο εσυ στη γη.

Ειναι εκεινη η στιγμη που τα αστερια κανουν παρεες στον ουρανο και μιλουν για σας... μονο για σας... Και μας βλεπουν και μας παρακολουθουν... και κρυφογελουν μαζι μας... γιατι σκεφτομαστε... Με την λογικη... κι αυτα γελουν μαζι μας γιατι ξερουν το πλανο που εχουν καταστρωσει για τον καθενα μας, για μας... και γελουν γιατι ξερουν οτι στο τελος το πλανο τους θα μπει σε πρωτη λειτουργια.

Τοτε ειναι που τα αγγελακια αγγιζουν την ακρη των τακουνιων σου και σε κατευθυνουν σε εκεινον... οτι κι αν λεει το μυαλο σου... Το μυαλο σου αδειαζει, σε εκθειαζει, αισθανεσαι μονο το καλοκαιρινο αερακι να γλυφει το μαγουλο σου... και πας και περπατας σαν υπνωτισμενη. Ηρεμη ομως και μεθυστικη.

Οι αισθησεις σου εχουν ανεβει. Κοιτας τον κοσμο και δεν τον βλεπεις. Μυριζεις αρωματα που οι γυρω σου δεν μυριζουν. Οι λαμψεις απο τα φωτα σου αρεσουν οπως δε σου αρεσαν πριν... και προχωρας.

Και να τα αγγελακια και παλι. Και τα αστερακια εξακολουθουν και γελουν μαζι σου...
Συνομωτουν... και τοτε ειναι που πιανουν το δαντελενιο σου εκρου πουκαμισο και του τιναζουν τη χρυσοσκονη πανω του και τα ματια σου γυαλιζουν τοσο ωστε να γινονται ακαταμαχητα, τα μαλλια σου σαγηνευτικα και το χαμογελο σου ακαταμαχητο... κι εκεινη ακριβως την ωρα που σε βλεπει μονο εκεινος και υπαρχεις μονο εσυ για εκεινον, τ’ αστερακια ριχνουν τη μαγικη τους σκαλα και του ψιθυριζουν στο αυτι

‘Ερωτευσου την... ειναι ο ερωτας μπροστα σου. Κοιτα την. Ειναι δικη σου’

Σ' αγαπω

Αναπνεω

Συνεχεια στα 'αγγελικα' ποστ

απο την Χρυσα

Angels

They believe more in the world than in us.
They've created an image of everything.
They expect images to allay their fears, fulfill their dreams,
provide their pleasures, satisfy their longings.

Remember how simple it once was?
We would appear to them and put words into their hearts.
We could say "Fear not, I've come to proclaim".