Φωτιά

My love...
Where did your story begin?
When you were born...
then it starts in horror.
At the birth of your father...
then a great love story begins.

I say that your story
begins with a promise
that will break
the thread of anger.
Thanks to you, today I finally
managed to do it.
The thread is broken.
And I can finally take
the time to hold you in my arms...
and softly sing you a lullaby
to comfort you.

Nothing is more beautiful
than to be together.
I love you.

1935 - οσο κρατησει

Το βαδισμα του ειναι βαρυ και μετρημενο.

Οι τροποι του εχουν μια σοβαροτητα γεροντικη

και μια παιδικη χαρη.

Τις πρωτες μερες ελεγε 

"θα φοβαται η Χρυσουλα μονη της,

πρεπει να φυγω...".

Υστερα, αρχισε να μενει ολη τη νυχτα.

Κοιματα με μια ανασα στρωτη,

σαν παιδι.

Ξυπναει αργα, σαν ολους τους νυκτοβιους.

Ξερεις, το σωμα του αποπνεει εκεινο το αρωμα που αναδυουν τα ξερα φρουτα.

Ενας ηλιος συμπυκνωμενος.

Εκεινο το βραδυ αγριευτηκε,

δε μπορεσε ουτε να θυμωσει,

κι εφυγε.

Για πρωτη φορα στη ζωη μου,

εχω μετρησει ολες τις μερες

κι ολες της νυχτες 

μιας απουσιας.

My dark passenger

I just know there's something dark in me and I hide it. 

I certainly don't talk about it, but it's there always, 

this Dark Passenger. 

And when he's driving, I feel alive, half sick 

with the thrill of complete wrongness. 

I don't fight him, I don't want to. He's all I've got. 

My dark passenger is like a trapped coal miner, always tapping; always letting me know it's in there, still alive.

Ο δρόμος

Η παραδοχή ενός λάθους.
Η παραδοχή ενός τέλους.
Η αρχή ενός νέου,
με τη μάταιη βεβαιότητα
ότι δε θα 'ναι όπως πριν.

Μοντεβιδεο, ωρα 7 π.μ.

Εθελουσία λήθη

Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται
νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Τ.Λ.

Πικρία

Όχι, από αλλού πονάω...

A sign in the ocean

Nobody knew for sure if it was true,
since nobody who went there came back,
except for one person,
who went there and chose to leave.

Καποιος γυρω μου ποτιζει διαρκως με λαδι τη φωτια
και δε μπορω να βγω στην επιφανεια
ν' αναπνευσω.

Hide your tears

Αυτοβιογραφία

Άνθρωποι που δε γνώρισα ποτέ μού δώσαν το αίμα μου και
……τ’ όνομά μου
στην ηλικία μου χιονίζει, χιονίζει αδιάκοπα
μια κίνηση πάντα σα να ’θελα να προφυλαχτώ από ’να χτύπημα
δίψασα για όλη τη ζωή, κι όμως την άφησα
για ν’ αρπαχτώ απ’ τα πελώρια αγκάθια της αιωνιότητας,
η σάρκα μου ένας επίδεσμος γύρω απ’ το αυριανό μου τίποτα
κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει στον πόνο μου
εκτός απ’ τον ίδιο μου τον πόνο – είμαι εδώ, ανάμεσά σας,
……κι ολομόναχος,
κ’ η ποίηση σα μια μεγάλη αλήθεια που την ανακαλύπτεις
……ύστερ’ από χρόνια,
όταν δεν μπορεί να σου χρησιμέψει πια σε τίποτα.

Επάγγελμά μου: το ακατόρθωτο.

Τ. Λ.

Και κάθε μήνα μια φορά μέσα στην κάμαρα σου
Λόγιαζε τα 'παθα για σε να με πονεί η καρδιά σου


Και πιάσε και τη ζωγραφιά που βρες στ' αρμάρι μέσα
Και τα τραγούδια που 'λεγα κι οπού πολύ σ' αρέσα


Και διάβαζε τα θώριε τα κι αναθυμού και μένα
Πως με ξορίσανε για σε πολλά μακριά στα ξένα


Κι οντε σου πουν κι απόθανα λυπήσου με και κλάψε
Και τα τραγούδια που ‘βγαλα μες την φωτιά τα κάψε

Τι ξέρεις για τα όνειρα

... να δεις, θα σε τρυγήσουν κι άλλοι ανέμοι

λιγότερο από μένα νικημένοι...

Αληθινο οραμα

Swinging

Ηχος απο γυαλια να σπαζουν.

Πληρης των ημερων.

Απουσια.

Ελλειψη.

Swimming by Mario Veldhuizenn